وقـتی یـه چـیــزی بـهـت میـگـه حـــرصـتدراد... 

 

بـرمـیگــردی و بـا اخـــم نـگاش میـکـنی و یــه ضــربـه مـیـزنی 

 

بـه بـازوش کـه بـگی خـیلی بـدی... 

 

امــا تنـهـا کاری که اون مـیکنـه یـه لبـخـنـد مـیـزنـه و مـیگـه : 

 

زدی؟!...مـنــو زدی؟بـاشه...! 

 

قـهــر مـیکـنـه و روشـو بـرمـیگـردونـه ...

 

اونـجــاس کـه دلـت میـگیـره...اسـمشـو بـا تـمــام عـشـق صــدا میـکـنی 

 

دسـتـاتـو میـگیـره و میـگـه جــونـم؟ شــوخی کــردمــو مـیـبرتـت تـو آغـوشـش....

 

چـشـاتــو میـبنـدی و دلــت آروم میـگـیـره!!! 

 

اونـجــاس کــه مـیگی خــدایــا ازم نـگـیـرش...