عشق خودش خواهد آمد،نمی توان از آن فرار کرد

عشق خودش آهسته آهسته می آید و در گوشه ای از قلب

مهربانت آرام و بی صدا می نشیندو تو متوجه اش نخواهی شد و

بعد ذره ذره قلبت را پر می کند،کم کم مثل ساقه ی مهر گیاه در تمام جانت

می پیچد و ریشه میدواند،طوری که بی آن نمی توانی نفس بکشی.